VCM_042021_LR

HANDLING 35 V A L U E C H A I N M A N A G E M E N T - A P R I L 2 0 2 1 Elke technologie heeft voor- en nadelen. Wat het meest geschikte systeem is, is in grote mate af- hankelijk van het type lading. Ook de bedrijfsspe- cifieke context bepaalt mee of een automatische laad- en losoplossing überhaupt haalbaar is. Wanneer lonen automatische laad- en lossystemen? VIL en Universiteit Antwerpen brengen mogelijkheden in kaart In de meeste bedrijven verloopt het laden en lossen van vrachtwagens nog manueel. Dat is evenwel een arbeidsintensief en tijdrovend proces. Samen met de Universiteit Antwerpen (UA) nam VIL de bestaande laad- en lossystemen onder de loep. Tijdens dat zogeheten OptiCharge-project werd duidelijk dat automatisering aan de laad- en loskade op verschillende vlakken voordelen biedt, maar dat veel afhangt van de technologie, de goederen en de bedrijfsspecifieke context. In het kader van het onderzoek werd ook een tool ontwikkeld om een idee te krijgen van de rentabiliteit van dergelijke systemen. Z owel verladers als logistiek dienst- verleners zien laden en lossen doorgaans als een noodzakelijk kwaad. Zo wachten vrachtwagens dagelijks een aanzienlijk aantal uren bij magazijnen tot de lading geladen of gelost is. Gezien het nijpend tekort aan en de hoge loonkosten van chauffeurs, weegt dat op de efficiëntie van logistiek dienstver- leners. Naast het feit dat dit proces tijd in beslag neemt, is het risico op fouten, schade en ongevallen reëel. Als het mogelijk is dat proces op een rendabele manier te automa- tiseren, dan is dat dus het overwegen waard. Maar terwijl er in fabrieken en magazijnen al volop wordt geautomatiseerd, hinkt de laad- en loskade op dat vlak nog achterop. Met het OptiCharge-project wilde VIL samen met de Universiteit Antwerpen als projectpartner die drempel verlagen, door de mogelijke oppor- tuniteiten te onderzoeken. Helikopterblik op bestaande laad- en lossystemen Binnen het project voerde VIL een markt- studie uit naar de beschikbare automati- sche laad- en losoplossingen. Daarnaast werden een business case en proof of con- cept uitgewerkt bij Barry Callebaut (zie kader). De beschikbare systemen kunnen we grosso modo in drie verschillende types opdelen: AGV-gebaseerde systemen, one-shot-gebaseerde systemen en semiau- tomatische systemen. AGV-gebaseerde systemen Bij AGV-gebaseerde systemen (automated guided vehicles) ondersteunen industriële robots het laad- en losproces. Dat doen ze op zelfstandige basis, met conventionele navigatietechnologieën of meer geavan- ceerde 360°-visietechnologieën (zoals lidar of sonar). De zogenaamde automatic trailer loading (ATL) AGV kan grote goederen in smalle ruimtes manoeuvreren, waardoor hij vlot automatisch goederen aan de kade kan laden en lossen. Wel moeten we er rekening mee houden dat een ATL AGV enkel kan werken met gestandaardiseerde ladingdragers, zoals europallets. Ook moet de nodige IT-infra-

RkJQdWJsaXNoZXIy MjkyNTU=